همایش میراث موج سبز ایران در واشنگتن برگزار شد

Facebook Twitter Email

محسن جلالی

خشونت پرهیزی برای دموکراسی: درهیاهویِ کنونی بر سرِ برنامه‌یِ اتمی ایران و در کورانِ بحث‌هایِ امنیتی و تحریم‌هایِ اقتصادی علیه ایران، روز پنجشنبه، نهم آگوست، موسسه‌یِ پروژه درباره‌یِ دموکراسی در خاورمیانه میزبان مراسمی بود که در آن تصویری متفاوت از ایران در واشنگتن به نمایش گذاشته می شد

در این همایش که به نام «میراثِ موجِ سبزِ ایران» برگزار شد، فیلم موجِ سبز به کارگردانی علی صمدی احدی که به زودی به روی پرده‌هایِ سینما خواهد رفت به نمایش در آمد. این فیلم روایتی است از کوتاه زمانی پیش از روزِ انتخاباتِ ریاست جمهوریِ ایران در سال 1388 و حوادثِ پس از آن

برخی از شرکت کنندگان در این همایش بر این باور بودند که در این روزها که بسیاری در آمریکا، به ویژه شهر واشنگتن، جنبش پس از انتخاباتِ 2009 را به فراموشی سپرده‌اند و همه‌یِ توانشان صرف توقف برنامه‌یِ غنی سازیِ ایران شده، این فیلم می‌تواند یادآوردِ مردمی‌ باشد که در یک حرکتِ بزرگ با به کارگیریِ استراتژیِ بی‌خشونت جهانیان را به تحسین واداشتند. از این رو نمایش این فیلم را گامی بسیار مثبت در بازگویی حوادثِ آن روزها دانست

این فیلم ترکیبی است از ویدیوهایِ ارسالی مردم بر رویِ اینترنت در روزهایِ واقعه، مصاحبه‌ها با افراد فعال در جنبش و نیز تحلیل‌گران، به علاوه یِ نوشته هایِ کوتاه در فیس بوک و تویتر، و نیز بخش هایِ انیمیشن. رویِ هم رفته، فیلم ترکیبی است که حوادث مربوط به جنبش سبز را تا اندازه‌یِ زیادی به خوبی ترسیم می‌کند. روایت داستان به لحاظ زمانی خطی است به این گونه که از زمان قبل از انتخابات می‌آغازد و حوادث را یکی پس از دیگری مرور می‌کند. آنچه که باعث جذابیت این فیلم گردیده در حقیقت ترکیب کارتون و فیلم‌هایی است که با موبایل گرفته شده به گونه‌ای که گاهی فراموش می‌شود که این‌ها ثمره‌یِ تدوین است و در واقعیت این گونه نبوده است

کارگردان، در این فیلم به خوبی ویژگی، خشونت‌پرهیزی فعالانِ جنبش سبز و خشونت بی‌اندازه‌یِ رژیمِ جمهوریِ اسلامی را به ترسیم کشیده است. تقریبا به جز یک صحنه نمی‌توان صحنه‌ای را شاهد بود که فعالانِ سبز دست به خشونت ببرند و این ماشین سرکوبِ رژیم است که به خوبی به تصویر کشیده شده است. هر چند هیچ کس مستقیم از این استراتژی سخن نمی‌گوید ولی می‌توان دید که تصاویر برجسته کننده ی این جنبه از جنبش سبز هستند

نکته‌ای دیگر که در این فیلم می‌توان دید محدود ماندنِ این موجِ سبز به شهرِ تهران است و نیز این که در تهران بیشتر طبقه‌یِ متوسط این شهر بدنه‌یِ اصلیِ جنبش را می‌ساختند. علی رغمِ این که باید گفت که در دیگر شهرهای بزرگ نیز حرکت‌هایی شد ولی باید پذیرفت که حرکتِ اصلی در تهران صورت گرفت و از این جهت نمی‌توان چندان بر کارگردان خرده گرفت

 

در این همایش، علاوه بر پخش فیلم موج سبز، علیرضا نادر از بنیاد رند، سوزان مالونی از بنیادِ بروکینگز، و جمال عبدی از نایاک به تحلیل جنبش سبز پرداختند

علیرضا نادر با ابراز تردید نسبت به امکان ارزیابی جنبش سبز بعنوان یک اپوزسیون سازمان یافته گفت: در طولِ اعتراضات، شکافی بین رهبران جنبش که از کاندیداهایِ اصلاح طلب بودند و پیروانِ آنها که به اصلاحات اعتقادی نداشتند به وجود آمد. علیرضا نادر این گونه ادامه داد که بسیاری از شعارهایِ تظاهرکنندگان از رأی من کو؟ به شعارهایِ تندتری گرایش یافت که بیشتر خواستارِ جمهوریِ ایرانی به جایِ جمهوریِ اسلامی بودند. او اظهار داشت که اگرچه هنوز جمعیتِ قابلِ توجهی از مردم طرفدارِ رژیم هستند چرا که این رژیم دارایِ ریشه هایِ عمیقی در جامعه یِ ایران است، اما درصدِ بزرگی از مردم خواهانِ ایده‌ال‌هایِ دموکراتیک و تغییر هستند

جمال عبدی نیز با تاکید بر اینکه جنبش سبز در سایه برنامه اتمی ایران قرار گرفته، تصریح کرد: آخرین باری که درباره این جنبش مطلبی خوانده، مقاله‌ای در وال استریت ژورنال بوده که در آن استدلال شده بود که باید به تحریم هاعلیه ایران افزود و نیز آخرین باری که نام ندا را شنیده در تظاهراتی بود که مجاهدینِ خلق که یک سازمانِ تروریستی است نامِ ندا را فریاد می‌کرده‌اند. این در صورتی است که این جنبش حرکتی بود از سوی طبقه ی متوسط ایران برای دست یابی به حقوق مدنی؛ حرکتی که تصویری متفاوت از ایران به جهان نمایاند

عبدی به انتقاد از سیاستِ اوباما در اعمالِ تحریمهاعلیه ایران و عواقب مخرب آن که بر توده مردم فشار زیادی وارد کرده، خاطر نشان کرد:هر چند ما نمی‌توانیم تغییر را در ایران به وجود آوریم ولی می‌توانیم نشان دهیم چه چیزی به فرایند ایجادِ تغییر در ایران ضربه می‌زند. او گفت خدا نکند که رویارویی نظامی رخ دهد که تنها متضرر آن دموکراسی خواهان ایرانی خواهند بود

آخرین پنلیست خانم سوزان مالونی بود که بیشتر درباره یِ کلیاتِ سیاست و جامعه یِ ایرانی سخن گفت. او به انتقاد از نویسندگان، روزنامه نگاران، دانشگاهیان و نیز شرکت کنندگان در جلسه پرداخت؛ او گفت که کسانی که دوستدارِ توسعه یِ سیاسی در ایران هستند، به مانندِ آنچه در جنبش سبز رخ داد، باید تقاضا برای این گونه بحثهارا افزایش دهند

مالونی گفت: اعتقاد دارد که ایران کشوری است بسیار سیاسی، و همیشه این چنین بوده، اما علی رغم این امر همه از اعتراضات پس از انتخابات 2009 شوکه شدند و کسی منتظر چنین عکس العملی نبود. او گفت که نباید به این جنبش تقدس داد، چرا که این جنبش با شکست روبه رو شد. اما در هر صورت باید ما درباره ی این موضوع سخن بگوییم که آمریکا چه می‌تواند بکند که جنبش هایی این چنین در ایران را حمایت و تشویق کند هنگامی که ما این جا در واشنگتن ایرانیان بسیاری داریم که قدرت تاثیرگذاری دارند

سخنرانان همایش “میرات موج سبز ایران” اگرچه به نکات ارزشمندی اشاره کردند ولی هیچ یک از آنها دستاوردهای جنبش سبز را مورد توجه قرار ندادند و تنها با تمرکز روی اختلاف رهبری و بدنه جنبش، جنبش سبز را جنبشی شکست خورده و فراموش شده دانستند و خیلی آسان از استراتژی کلان جنبش یعنی “خشونت پرهیزی” و “مشروعیت زدایی از حاکمیت” گذشتند

 

بدون دیدگاه

(Required)
(Required, will not be published)

  • نوشته های برتر
  • آخرین نوشته ها
  • نوشته های ویژه
  • پیوستن

NIDemocracy

Make a Donation