Tag Archive | "Jane Fritz"

Tags:

ایجاد فضای مشارکتی، رمز پیروزی مبارزات بی خشونت است


ایجاد فضای مشارکتی، رمز پیروزی مبارزات بی خشونت  است

گفتگو با جین فریتز

ترجمه از محسن جلالی


خشونت پرهیزی برای دموکراسی: جین فریتز سازمان‌دهنده و فعال خشونت‌پرهیز در پروژه‌یِ تایلند/برمه، با فعالان جامعه‌یِ مدنی و گروه‌های مختلف قومی که در صورت‌های گوناگون زیر فشار و بی‌عدالتی هستند، همکاری می‌کند. در این مصاحبه جین درباره‌یِ روش‌های موفقیت‌آمیزی سخن می‌گوید که برمه‌ای‌ها در جریان مقاومت خشونت‌پرهیزشان علیه نظامیان حاکم، در پیش گرفتند. همچنین او از تکنیک‌هایِ گوناگون و استراتژی‌هایِ مختلفی که به عنوان یک مربی در توسعه‌یِ مقاومت خشونت‌پرهیز و حقوق بشر به کار گرفته می‌گوید که می خوانید:

 

جین فریتزاز زبان خودش؟

جین فریتز: من با سازمان‌هایی کار می‌کنم که در مناطق مرزی زندگی می‌کنند؛ افراد این سازمان‌ها مخفیانه وارد کشورهایشان می‌شوند و مردم خود را در جهت مقاومت در برابر قدرت‌های مستقر در منطقه سازمان می‌دهند. در شش تا هشت سال گذشته من با جوانان فعالی کار کرده‌ام که یا در تبعید هستند، یا در آمریکا به سر می‌برند و البته کسانی که در مرزهای برمه زندگی می‌کنند. قصد من این بوده که به این فعالان کمک کنم که برنامه‌ها و استراتژی‌هایی را توسعه دهند که باعث همبستگی آنها در جهت مقاومتی موثرتر شود.

موفق‌ترین استراتژی‌ها و تاکتیک‌ها مورد استفاده در برمه کدام‌ها بوده‌اند؟

جین فریتز: به نظر من نیرومند‌ترین تاکتیک‌ها همیشه آنهایی بوده‌اند که گروه‌های مختلف ذینفع از طبقات مختلف جامعه را گرد هم آورده است. مثلا برای نمونه می‌توان به خط لوله‌یِ گازی اشاره کرد که یک شرکت آمریکایی در حال ساختن آن است؛ این خط لوله باعث نابودی زندگی مردم خواهد شد. کار اجباری، کار اجباری کودکان بیداد می‌کند. فعالان محلی به منطقه‌یِ ساخت لوله‌های گاز رفتند و مردم را سازمان دادند، به آنها اطلاعات دادند، و همچنین به جمع‌آوری شواهد پرداختند مانند ضبط ویدئوهایِ مستند و نیز فیلمبرداری از سوء استفاده‌ها. همه‌یِ آن اطلاعات در جهت بسیج مردم، مورد استفاده قرارگرفت و  باعث شد مردم در یک حرکت گروهی بتوانند شرکت آمریکایی چورن (Chevron) را به دادگاه بکشانند. این یکی از موفق‌ترین موارد کسب حقوق بشر در تاریخ است. جایی که دسته‌ای از مردم بومی‌ موفق به احقاق حقوق خود شدند و توانستند زمین‌های خود را از یکی از بزرگترین کمپانی‌ها بازپس بگیرند. آنها موفق به گذراندن قانون برای شفافیت شوند که نمونه‌یِ دیگر آن را تنها می‌توان در آمریکا یافت. این‌ها همه را دسته‌ای از مردم که گرد هم آمده بودند به انجام رساندند، مردمی که می‌خواستند بگویند که باید پولی که به جیب رژیم می‌رود مشخص شود و همه آن را بدانند. بنابراین، اکنون این حرکت در حال به وجود آوردن یک چارچوبی برای شفافیت و پاسخگویی است.

 

چرا فکر می کنید این مسأله مهم است؟

جین فریتز: بخش زیادی از ثبات رژیم برمه وابسته به این سرمایه گذاری‌ها در صنعت گاز است. بیشتر این سرمایه گذاری ها هم در مناطقی است که جوامع قومی آسیب‌پذیر می‌زیند، جوامعی که واقعا می‌توانند به واسطه‌یِ این پروژه‌هایِ سودآور از صحنه‌یِ روزگار محو شوند.

یک فیلمی بیرون آمد که اسمش بود برمه وی جی که به دنیا قدرت رسانه‌های تحت کنترل افراد در تبعید را نشان داد، رسانه‌های خوب و سازماندهی شده؛ این فیلم نشان داد که چگونه رسانه‌هایی که برای مقاومت کار می‌کنند، می‌توانند صدای مردم را به همه برسانند. برمه یکی از قوی‌ترین جنبش رسانه‌ای در خارج از برمه را داراست؛ مخالفان در تبعید رادیو دارند و برای مردم داخل برمه برنامه پخش می‌کنند. آنها قادرند اتفاقاتی را که در داخل برمه رخ می‌دهد به خوبی پوشش دهند و به طور دائم علیه رژیم برنامه پخش کنند. این رسانه‌ها که در خارج هستند تا اندازه‌یِ زیادی نیز در خبر رسانی خود منصفانه عمل کرده‌اند. رعایت بی‌طرفی بسیار مشکل است وقتی که شما با رژیمی طرف هستید که دائم دروغ می‌گوید و دستگاه تبلیغاتی بسیار قوی ای دارد. این رسانه‌ها سعی می‌کنند با رعایت بی‌طرفی حکایتگر اتفاقاتی باشند که در برمه در حال رخ دادن است. نکته‌یِ مهم دیگر این است که این رسانه‌ها نه تنها خبررسانی می‌کنند بلکه به دلیل طول مدت فعالیت شان این توانایی را یافته‌اند که امور مختلف در کشور را نیز از پیش تحلیل کنند. به نظر من وقتی که ما از خشونت‌پرهیزی سخن می‌گوییم تنها نباید از تاکتیک‌ها سخن بگوییم بلکه باید این را در نظر آوریم که چگونه این تاکتیک‌ها یک جریان گذاری را ایجاد می‌کند که مشارکتی است و در واقع به مردم می‌آموزد که بیندیشند چگونه دولتی و دموکراسی‌ای می‌خواهند داشته باشند.

چه عناصری از تنازع خشونت‌پرهیز و مقاومت مدنی در کار شما بیشتر مورد توجه است؟

جین فریتز: به نظر من بزرگترین نکته در مورد استراتژی خشونت‌پرهیزی این است که شما بتوانید ناگهان تمام سیستم را در کنار هم قرار دهید، کل چارچوب نظام و قدرت را تحلیل کنید و ببینید که چه کسی قدرت را در دست دارد و در نهایت بفهمید که این مردم هستند که می‌توانند قدرت را به شدت تحت تاثیر قرار دهند. من همیشه این طنز را در آموزش‌های خویش مطرح می‌کنم؛ تصور کنید که صدام حسین و تان شاو (فرماندار نظامی سابق برمه) سوار یک هواپیما هستند. کدام یک از این دو قدرت بیشتری دارند؟ بسیاری می‌گویند صدام! برخی می‌گویند تان شاو! ولی همیشه کسی هم هست که می‌گوید قدرت خلبان از هر دوی اینها بیشتر است. درسته! این خلبان است که جان هر دو دیکتاتور را در دست دارد. وفاداری خلبان به این دو دیکتاتور است که آنها را زنده نگه داشته ‌است و گرنه او می‌تواند با بیرون پریدن از هواپیما هر دو را ساقط کند.

 

ایده‌یِ اساسی این است که جوانان فعال بفهمند که تغییر در دست آنهاست، و البته این زمانی است که آنها می‌فهمند که قدرت در کجا قرار دارد و اصلا منشأ قدرت کجاست؛ وقتی بفهمند که مردم قدرت هستند و اینکه چگونه سیستم اطاعت و مشروعیت که از مردم سرچشمه می‌گیرد تنها چیزی است که رژیم‌ها را در قدرت نگه می‌دارد. مثلا در کمپینی که برای محیط زیست داشتیم مردم می‌ترسیدند که در برابر کمپانی‌هایی که داشتند محیط زیست زندگی این مردمان را نابود می‌کردند بایستند، چرا که می‌دانستند که این کمپانی‌ها در رابطه‌یِ بسیار نزدیک با قدرتمداران رژیم هستند. اما وقتی فهمیدند که راه‌هایی وجود دارد که آنها می‌توانند بر این ساختار قدرت فائق آیند، یعنی اگر با همدیگر کار کنند اگر مثلا فلان بازرگان بزرگ را نیز به کمپین خود وارد کنند و نیز دیگران را نیز بسیج کنند و در آن لحظه‌یِ بسیار مهم است که قدرت در دست مردم قرار می‌گیرد و البته می‌توانند که خواست خویش را محقق کنند، چنان‌که در کمپین ما توانستند.

شما چگونه به فعالان مدنی آموزش می‌دهید؟

جین فریتز: بهترین راه آموزش از نظر من بهره گرفتن از تجربه‌یِ مردم در زندگی روزانه و زندگی خانوادگی شان است، تجربه‌ها و روش‌هایی که آنها خود فهمیده‌اند و در زندگی شخصی خود به کار گرفته‌اند. باید از نمونه‌هایی استفاده کرد که مردم در زندگی خود با آنها سر و کار دارند و آنها را تجربه کرده‌اند، منتها این بار باید به آنها یاد داد که آن تجربه‌ها را در چارچوب‌های بزرگتری به کار گیرند. یکی دیگر از کارهایی که من می‌کنم این است که از فعالان محلی می‌خواهم که به یکدیگر تاکتیک‌هایی که موثر بوده‌اند را بیاموزند؛ مثلا گروهی از تجربه‌یِ خود در استفاده از یک تاکتیک در برابر این قدرت به دستان منطقه‌یِ خود می‌گوید و دیگری از  استراتژی‌هایشان در فلان موقعیت می‌گویدو اینکه چگونه با پرهیز از درگیری به موفقیت رسیده‌اند. با شنیدن تاکتیک‌ها و استراتژی‌های گوناگون، فعالان این قدرت را دارند که با تحلیل شرایط امنیتی خاص منطقه‌یِ خود و نیز این تجربه‌ها از هم قطاران، آنهایی را که بیشتر با شرایط شان سازگار است و نیز تجربه نشان داده که موثرترند را برگزینند و به کار گیرند.

نکته این است که این فرایندی پیوسته در جریان است نه این که فقط یک بار رخ دهد. به عبارتی فعالان دائما باید شرایط خود را در رابطه با آنچه که در واقعیت در حال رخ دادن است بررسی کنند و ببینند که تاکتیک‌هایشان تا کجا موثر بوده و کی کمتر تاثیر گذاشته‌اند. من با گروه‌های گوناگونی در ارتباطم، یک گروه را برای آموزش گروه دیگر برمی‌گزینم، آنها در این میان فرصت می‌یابند که تجربه‌هایشان را به اشتراک گذاشته و ببینند که چه چیزی کار می‌کند و کدام روش کمتر مثمر ثمر است

منبع: تنازع بی خشونت

http://www.nonviolent-conflict.org/index.php/learning-and-resources/on-the-ground/1435-jane-fritz

 

Posted in Farsi Articles, Farsi Publications, انتشاراتComments (0)

  • نوشته های برتر
  • آخرین نوشته ها
  • نوشته های ویژه
  • پیوستن

NIDemocracy

Make a Donation